Scenariusz napisał Garon Tsuchiya, a zilustrował go Nobuaki Minegishi. Old Boy doczekał się koreańskiej adaptacji filmowej. Film jest chyba bardziej znany niż sama manga. Niebawem mam zamiar go obejrzeć. Manga opowiada historię mężczyzny, któremu wycięto z życiorysu 10 lat życia. Akcja toczy się w Japonii na przełomie XX i XXI wieku. Postaram się bliżej zapoznać Was z fabułą:.

Mężczyzna, który 10 lat spędził w prywatnym więzieniu, zostaje niespodziewanie wypuszczony. Nie wie on, z jakiego powodu ktoś go w nim umieścił – nie popełnił żadnego przestępstwa, nie pamięta, by miał wrogów. Teraz po wyjściu na wolność musi poradzić sobie w nowym dla niego świecie. W dodatku pragnie dowiedzieć się, kto aż tak go nienawidził i zemścić się. Początkowo nie ma pojęcia jak ma walczyć z wrogiem, którego po prostu nie zna, jednakże wcześniej, w więzieniu zdobył trop, który teraz wykorzystuje, i dzięki któremu troszeczkę bliżej poznaje swojego przeciwnika. Gotō, bo tak nazywa się mężczyzna, w celi dbał o kondycję psychiczną i fizyczną, by nie popaść w depresję (już w więzieniu zaczął myśleć o zemście). Pierwszego dnia na wolności spotyka dziewczynę, która od razu się w nim zakochuje, i która oddaje mu swoje dziewictwo. Z czasem były więzień coraz bardziej rozgryza swojego przeciwnika – spotyka się z nim, a nawet rozmawia. Napotyka też osoby, które odgrywają ważną rolę w grze, która z góry była zaplanowana przez tego, kto umieścił Gotō w więzieniu. Fabuła bardzo fajnie się rozwija, wydawać by się mogło, że ta manga to arcydzieło, jednakże autorzy nie sprostali swoim ambicjom i zagwarantowali czytelnikowi słabe zakończenie, dla niektórych pewnie rozczarowujące.

Jeśli chodzi o bohaterów, to poznajemy niewielką ich ilość. Dwójka najważniejszych to właśnie Shin'ichi Gotō oraz Takaaki Kakinuma – ten, który kazał przymknąć Gotō. Kolejna para bohaterów, a raczej bohaterek odgrywających ważną rolę to dziewczyna Gotō – Eri, i była nauczycielka Gotō – Yukio Kusama.

Shin'ichi to przystojny, dobrze zbudowany mężczyzna, który w wieku 25 lat został porwany i umieszczony w więzieniu. Od dziecka był bardzo silny psychicznie, w więzieniu jeszcze bardziej podbudował swoją duszę. Po wyjściu na wolność cieszy się wszystkim, z czym nie miał styczności przez całe 10 lat, czyli m.in. zapach kobiety czy pięknem kwiatów. Bardzo chce się dowiedzieć z jakiej przyczyny ktoś wyrządził mu tyle zła. Uważa jednak, że zemsta nie powinna być dla niego najważniejsza.

Takaaki Kakinuma jest miliarderem, który wydał polecenie porwania i zamknięcia Gotō w więzieniu (za uwięzienie go w nim na 10 lat zapłacił 300 milionów jenów). Jako dziecko był samotny i nielubiany, krąży wokół niego złowroga aura, która rozprasza ludzi. Takaaki to typ człowieka bardzo pewnego siebie, trzeba przyznać, że nie brak mu inteligencji. Jego "gra", którą zaplanował, była bardzo dobrze zorganizowana.

Eri poznaje Gotō w restauracji, w której pracuje. Jak już wspomniałem, zakochuje się w nim od pierwszego wejrzenia. Pozwala mu u siebie nocować i oddaje mu swoje dziewictwo, czemu mężczyzna się dziwi. Eri, jeśli chodzi o ciało jest bardzo ładna, jej twarz prezentuje się trochę gorzej, ale zdecydowanie nie ma co wybrzydzać. W oryginalny sposób staje się dziewczyną Gotō, czego dowiecie się czytając.

Drugą kobietą stojącą po stronie Gotō jest Yukio Kusama. Jego piękna nauczycielka z podstawówki, która obecnie zajmuję się pisaniem powieści – jest popularna w Japonii. Kiedy poznała Takaakiego, znienawidziła go. Ona również zostaje włączona do "gry" miliardera, nawet o tym nie wiedząc.

W dużym uproszczeniu przedstawię Wam postacie drugoplanowe. Są nimi: przyjaciel Gotō; kobieta w rodzaju sekretarki Takaakiego, która uwodzi właśnie owego przyjaciela; fan Yukio Kusamy, który pomaga Gotō oraz "ochroniarz" miliardera, który potrafi czytać z ruchu warg czy niepostrzeżenie śledzić.

W końcu nadszedł czas na kreskę, o której trudno mi się wypowiedzieć. Idealna na pewno nie jest. Pan Nobuaki Minegishi wyznacza silne kontury, bardzo ładnie wyglądają wieczory bądź noce, gdzie zamiast konturów, większą rolę odgrywa cieniowanie, które wg mnie dobrze wychodzi ilustratorowi. Artysta ukazuje nam większość sytuacji z bliska. Trudno mi to określić, ale rysunki w Old Boy są "dojrzałe". Nie są zbyt ostre, a jednocześnie zbyt miękkie. Myślę, że trafiają raczej do dojrzalszego czytelnika ode mnie.

Pora na ostatni akapit – podsumowanie. Fabuła, jak i charakterystyka bohaterów prezentują się dobrze. Najlepszym aspektem Old Boya jest tajemniczość i wojna psychologiczna, o której dowiecie się więcej czytając. Kreska dla mnie jest średnia, aczkolwiek mam dziwny gust, więc Wam może się nawet dużo bardziej spodobać. Mangę tę czyta się szybko, nie ma tam monologów. Znajdziemy natomiast kilka scen erotycznych. Autorzy postarali się przedstawić czytelnikowi jak najwięcej informacji, poprzez same rysunki. Old Boya polecam osobom, które mają przynajmniej 14 lat. Choć wiadomo, istnieją dzieci, które szybciej dojrzewają.