07-Ghost to jedna z bardziej obiecujących serii na rynku mangowym. Ukazująca się nieregularnie od listopada 2005 na łamach miesięcznika Zero Sum (wydawnictwo Ichijinsha) historia Teito Kleina, która w 2009 doczekała się ekranizacji telewizyjnej, zatacza swoją popularnością coraz szersze kręgi i podbiła między innymi serca największej widowni świata: Amerykanów. 07-Ghost jako opowieść komiksowa ma wiele mocnych stron, które gwarantują jej sukces.

Żadna powieść nie sprzeda się, jeśli zabraknie jej dobrze skonstruowanej, ciekawej fabuły, a także interesujących bohaterów, z którymi odbiorca będzie się mógł identyfikować i w losy których będzie się mógł zaangażować. W przypadku komiksu równie ważną sprawą jest kreska, a więc przedstawienie graficzne historii, na które składają się: design postaci, architektura planu oraz ogólna czytelność przy odpowiednim zarysowaniu szczegółów. 07-Ghost dostaje dużą liczbę punktów w każdej z powyższych kategorii, nie dziwi więc coraz większe zainteresowanie tą serią i coraz większa rzesza wielbicieli śledzących rozwój opowieści.

Historia zaczyna się w momencie, gdy 16-letni Teito Klein przystępuje do egzaminów końcowych elitarnej akademii wojskowej. Teito ze swojej przeszłości pamięta niewiele, nosi jednak brzemię niewolnictwa, z powodu którego jest zupełnie wyobcowany wśród rówieśników – a jedynym, który się z nim zadaje, jest zawsze pogodny Mikage. Ostatniego wieczora chłopcy wymieniają przysięgę przyjaźni, jednak już następnego dnia dochodzi do wydarzeń, które wstrząsną ich egzystencją i doprowadzą do wielu tragedii. Mikage będzie musiał dowieść szczerości swoich uczuć, zaś Teito odszukać prawdę o samym sobie – kryjącą się w zupełnie innej rzeczywistości...

Autorkami 07-Ghost są Yuki Amemiya i Yukino Ichihara, które poza mangą "oficjalną" tworzą także dōjinshi. 07-Ghost jest ich debiutem mangowym, i ten fakt zasługuje na uwagę. Obu paniom udało się wykreować własny świat z obowiązującymi w nim prawami oraz przedstawić jego ustrój, religię, historię i zagadnienia społeczne. Manga 07-Ghost powstaje w tempie niespiesznym, daje to jednak autorkom czas na dopracowanie tworzonej przez nie opowieści, przez co ogólny efekt robi odpowiednie wrażenie. Amemiya i Ichihara odnoszą sukces także na polu graficznym – ich kreska jest przejrzysta, bohaterowie zaplanowani starannie, zaś wnętrza i plany niejednokrotnie budzą czysty zachwyt.

Jest wiele przyczyn, dla których 07-Ghost ma szanse na coraz większą popularność – i myślę, że poza formą właśnie treść jest główną z nich. 07-Ghost wyłamuje się z powszechnych podziałów gatunkowych, ponieważ historia, którą przedstawiają Amemiya i Ichihara, nie ma jednego sprecyzowanego odbiorcy. Najogólniej można 07-Ghost zakwalifikować do fantasy – ale będzie to tylko wskazanie na realia, w jakich akcja mangi się rozgrywa. Jeśli popatrzeć na typowe klasyfikacje mangowe, skończy się rozłożeniem rąk, ponieważ 07-Ghost w ogóle się do nich nie nadaje. Bohaterem jest młodzieniec, którego losy i rozwój śledzimy – nikt jednak nie nazwie 07-Ghost shōnen mangą. Z drugiej strony, pośród głównych bohaterów brakuje nam charakterów kobiecych, więc shōjo manga nie jest to tym bardziej. 07-Ghost cechuje natomiast ogromny ładunek emocjonalny, który jest być może najważniejszą kwestią tej opowieści. Zapoznając się z dziełem Amemiyi i Ichihary, nie mogłam nie mieć automatycznych skojarzeń z twórczością grupy CLAMP, która z równą swobodą wymyka się kategoriom i szufladkowaniu, przedstawiając jedyną w swoim rodzaju fabułę oraz losy bohaterów.

Porównanie Amemiyi i Ichihary do CLAMPa jest w tym wypadku komplementem, ale wydaje mi się, że zasłużonym. CLAMP zalicza się do najbardziej popularnych i cenionych twórców mangi, wyróżnia się doskonałą wręcz kreską oraz skomplikowaną fabułą, która największy nacisk kładzie na więzi pomiędzy bohaterami i walkę z przeznaczeniem. Opowieści CLAMPa – czy te epickie jak X bądź RG Veda, czy też bardziej słodkie jak Wish – każdorazowo wzbudzają ogromne emocje, pozwalając odbiorcy zajrzeć do samych serc bohaterów i zrozumieć motywy kierujące ich działaniami. Ostatnie, co można powiedzieć o CLAMPie, to to, że ich historie są płytkie. 07-Ghost w bardzo obiecujący sposób nie tyle powiela, ile "naśladuje" dzieła CLAMPa – w bardzo emocjonalny sposób pokazując interakcje między postaciami (głównie Teito) i podkreślając ich znaczenie. Jednocześnie wszystko to wkomponowane jest w szerszą, szczegółowo dopracowaną fabułę, dając czytelnikowi do zrozumienia, że nie tyle moce i zdolności postaci, a właśnie owa emocjonalność i więzi będą miały znaczenie dla samej akcji i przyszłości świata.

Dlaczego 07-Ghost cieszy się sporą popularnością także na Zachodzie? Możliwe, że dlatego, iż bardziej niż do japońskiej odwołuje się do kultury zachodniej. Imiona bohaterów, miejsc i stanowisk częstokroć bazują na języku niemieckim. Kościół, który stanowi główny plan wydarzeń pierwszej części mangi i jest obecny także później, wzorowany jest na Kościele katolickim. Jednak tym, co najbardziej może przemawiać do zachodniego czytelnika, jest sposób przedstawienia historii głównego bohatera – mitologiczny, archetypiczny, klasyczny. 07-Ghost to opowieść o drodze, którą Teito Klein musi przebyć. Jest bohaterem tak znanym z największych dzieł zachodniej fantastyki: młodzieńcem z przeszłością, wybranym do walki z ciemnością, także tą w swoim sercu. Jest bohaterem, który dozna wielu strat, ale też wiele zyska. Jego wewnętrzny rozwój i jego wybory będą tym, co umożliwi mu końcowe zwycięstwo. Jego więzi z otaczającymi ludźmi będą tym, co przyczyni się do jego rozwoju. Zanim jednak do tego dojdzie, Teito musi odnaleźć i zrozumieć siebie, musi odkryć przeszłość i poznać wiele prawd – i tę właśnie jego podróż z zapartym tchem możemy śledzić. Przynajmniej ja miałam całkiem oczywiste (i niezwykle przyjemne) skojarzenia z ukochanymi dziełami jak Gwiezdna Trylogia oraz Władca Pierścieni.

Autor odniesie sukces, jeśli znane motywy (kulturowe) uda mu się przedstawić w nowej formie, we własnoręcznie wykreowanej otoczce i z odpowiednią głębią – tylko wtedy odbiorca nie skrzywi się i nie powie: "To już kiedyś było". Amemiya i Ichihara jak na razie radzą sobie wybornie i pozostaje nam mieć nadzieję, że nie spuszczą z tonu i zaserwują nam historię poruszającą aż do samego końca. 07-Ghost ma ogromny potencjał i jeśli choć w połowie osiągnie poziom takiej RG Vedy, to już będzie bardzo dobrze. Szansę ma jak najbardziej.