Rzecz rozgrywa się w Japonii, w jej stolicy – Heijō, gdzie odbywa się wielka ceremonia. Festiwal spowodowany jest 1300. rocznicą przeniesienia stolicy właśnie do Heijō, dlatego też wiemy, że akcja rozgrywa się w dalekiej przyszłości. Świadczą też o tym niespotykane dzisiaj telefony komórkowe i inne przyszłościowe rzeczy, oraz główna bohaterka – Himi. Fabuła została mocno skompresowana, ponieważ nie dość, że to krótka produkcja, to w dodatku występują w niej opening i ending.

Z laboratorium ucieka Himi, którą ratuje nietutejszy chłopiec na latającym białym jeleniu. Ów Kakimoto został wcześniej porwany przez to magiczne zwierzę. Himi zmienia swój wygląd i przedstawia się chłopcu jako Toto. Oboje postanawiają udać się nad morze, nad którym nigdy nie była ta piękna dziewczyna. Ludzie z laboratorium nazywają kobietę HR-F12. Ta nazwa i to że wcześniej ucieka z laboratorium, jak również fakt, że jakaś babcia, wydająca się naukowcem, stwierdza, że trudno pracuje się z DNA sprzed 2600 lat, daje do myślenia, że Himi to coś w rodzaju cyborga. Naukowcy wydają się źli i chcą złapać HR-F12. W czasie, kiedy ona przebywa z chłopcem, ten zakochuje się w niej i dowiaduje się o jej "magicznych" umiejętnościach. Wydaje mi się, że minusem fabuły jest jej początkowe nierozumienie. Myślę, że lepszym rozwiązaniem byłoby, gdyby autorzy powiedzieli nam coś więcej o Himi. Ciekawym motywem są zwyczajne jelenie, które wydają się słuchać białego i pomagają bohaterom. Piękne stadko.

Sześcioro głównych bohaterów to: biały jeleń, Kakimoto, Toto, babcia i jej dwóch dorosłych synów. Jeleń wydaje się mieć coś wspólnego z Toto, ponieważ to za jego przyczyną zostaje uratowana, a potem jeszcze jej pomaga. Kakimoto to chłopiec, który razem z klasą przyjechał na festiwal, jest raczej niezręczny, ale odważny. Bardzo podoba mu się Himi, którą wcześniej widział w "telewizji", a której pod zmienioną postacią nie może rozpoznać, choć i w zmienionym wyglądzie, czyli jako Toto – wygląda ślicznie. Dziewczyna ta jest tajemniczą i zagadkową bohaterką, wydaje się, że to wokół niej kręci się fabuła, zdaje się też, że ona również czuje coś do chłopca. Babcia i jej synowie sprawują prawdopodobnie pieczę nad Himi, są dość brutalni i wyglądają dziwacznie (mają między innymi pomalowane usta i ogromne fryzury).

Najwspanialszym elementem w tym anime jest muzyka, która towarzyszy nam nieustannie. Została znakomicie dobrana i zasługuje na pochwałę. Potrafi wzbudzić w widzu niepokój, radość i wzruszenie. Świetnie łączy się z wydarzeniami, kiedy np. posąg Wielkiego Buddy się porusza, muzyka przyśpiesza, dźwięki stają się niższe, skraca się chwila pomiędzy kolejnymi dźwiękami. Wywołuje to bardzo dobry efekt. Parę razy można usłyszeć pewne piosenki. Działają one uspokajająco na człowieka. Zdecydowanie kobieta, która je wykonała, musi mieć ogromny talent. Natomiast w endingu usłyszymy trochę szybszy utwór, który wraz z obrazem może poprawić nam humor. Elekty dźwiękowe są niezłe, choć nie wyróżniają się – w końcu to nie film akcji.

Humor pojawia się, choć nie jest on mocno zabawny. Co najwyżej wywołuje uśmiech na naszej twarzy, czego trochę mi szkoda, ponieważ z takim podkładem dźwiękowym mógłby widza nieźle rozbawić. Przykładem zabawnej sceny może być moment, kiedy synowie babci szukają Himi, jeden z nich mianowicie spycha ją przez przypadek z wieżowca, a następnie zadaje głupie pytanie: "gdzie zniknęła?". Całe to krótkie anime ogląda się przyjemnie i można zaczerpnąć z niego trochę rozrywki.

Kreska bardzo mi się spodobała. Postacie narysowane są w zwyczajny sposób, natomiast elementem, który twórcy przedstawili wyśmienicie, jest drugi plan. Często możemy zobaczyć sceny z lotu ptaka, piękne pejzaże, budynki, słońce, błękitne niebo. Jedyną wadą są dość schematyczni i bez wyrazu ludzie. Barwy są ciepłe, jest dużo kolorów, ładne rozmycia i momentami sceny, które wyglądają na narysowane pastelami.

Podsumowując, moim zdaniem OVA zdecydowanie traci na niezrozumiałej fabule i zbyt małej ilości humoru w niej zawartym. Zyskuje natomiast na znakomitej muzyce i kresce. Warto zaznaczyć, że trwa tylko 26 min, akcja jest dość szybka, a jednocześnie przyjemna i spokojna. Polecam to anime w czasie przerwy przy lekcjach czy innym zajęciu.