Dwie szkoły (męska i żeńska), mają plan, aby od przyszłego roku połączyć swoje placówki, w jedną – koedukacyjną. W celu sprawdzenia, czy jest to możliwe, kilkanaście dziewcząt przybędzie na miesięczną próbę do Kanenone Gakuen. Nie spodziewają się jednak nietypowych zalotów zboczonego Baka Trio. Po przybyciu autobusu wybiega z niego dziewczyna imieniem Midori, która rzuca się w ręce Yūsuke. Nikt nie wie dlaczego to zrobiła, kim dokładnie jest i czego od niego chce? To z pozoru błahe wydarzenie stanie się motywem przewodnim tego anime.

Serial składa się z 12 odcinków. Warto zaznaczyć, że Green Green powstało na podstawie japońskiej gry erotycznej. Znając kiepskie filmy czy książki na podstawie gier komputerowych zniechęciłem się do tej produkcji. Jednak moje obawy okazały się mylne. Jest to przezabawne, lekko głupkowate anime z całkiem dobrą fabułą. Gatunkiem do którego należy Green Green jest etchi. Klimat ten czuć w każdej scenie. Wszędzie roi się od pięknych dziewczyn z dużymi oczami, a co ważniejsze, z jeszcze większymi piersiami!

Głównym wątkiem jest nieodwzajemnione uczucie Midori do Yūsuke. Przez większość serialu obserwujemy walkę o względy chłopaka. Dzieje Baka Trio nadają całemu anime olbrzymiego humoru. Ich sposoby podrywu, podglądania czy same wypowiedzi są komiczne, czasem debilne, lecz śmieszne. Tłem wszystkich wydarzeń jest normalne życie szkolne. Bohaterowie muszą chodzić na lekcje, odrabiać prace domowe czy uczyć się na sprawdziany. Na wielką pochwałę zasługuje ostatni odcinek. W porównaniu z innymi jest zaskakujący i nieprzewidywalny. Akcja natychmiastowo zmienia się o 360 stopni. Spodobało mi się idealne spasowanie warunków pogodowych z nastrojem anime. Lekkiemu, wesołemu klimatowi towarzyszyło słońce na błękitnym niebie. W chwilach rozpaczy rozpętała się burza, która ustąpiła wraz ze smutkiem.

Kreacje bohaterów są ciekawe i różnorodne. Na szczególną uwagę zasługuje Baka Trio. Bacchi-Gū – otyły, zboczony okularnik. Z jego zachowania można wywnioskować, że jest liderem swojej grupy. Szczególny zachwyt budzą u niego duże piersi. Ma ciekawą zdolność, w kilka sekund może podać dokładny rozmiar piersi, które zobaczy. Kolejny, Hikaru Ichibanboshi, uważa siebie za doskonałego podrywacza. Myśli, że poradnik, z którego korzysta przyniesie mu niewiarygodne rezultaty. Niestety, metody w nim zawarte robią z niego kretyna i stawiają w komicznych sytuacjach. Ostatnim ze słynnej trójki jest Taizō Tenjin. Wygląda na najbardziej męskiego, jest wysoki i dobrze zbudowany. Przeciwność wyglądu stanowi jego dziecinny charakter. Ma dziwne fantazje i zboczenia, co odpycha płeć przeciwną.

Główny bohater, Yūsuke Takasaki, to szablonowa męska postać. Jest miły, spokojny, naturalny, przez co dziewczyny postrzegają go jako jednego z nielicznych normalnych chłopaków. Z początku nie przepada za Midori i jej zalotami, lecz wszystko diametralnie zmienia się w ostatnim odcinku, który wyjawia ich tajemnicę. Midori Chitose to pełna energii, radosna dziewczyna, po uszy zakochana w Yūsuke. Jest zdolna do wszystkiego by zostać z nim na zawsze. Czy uda się jej zdobyć serce ukochanego? Zobaczcie sami.

Muzyka spasowana jest w każdym detalu. Idealnie komponuje się z nastrojem. Najbardziej spodobał mi się opening – j-popowe wykonanie ze scenami o podtekście erotycznym. Efekty dźwiękowe były średnie. Nie wyróżniały się niczym szczególnym.

Grafika idealnie pasuje do tego typu anime. Lekko cukierkowa, z typowymi elementami etchi. Duże oczy czy nienaturalne kolory włosów nie rażą i nie przeszkadzają podczas oglądania. Podobają mi się żywe, pełne kolory. Ich wyrazistość i głębia podkreśla wygląd postaci i otoczenie. Całość wypada bardzo dobrze. Przyjemna grafika w tej serii jest kolejnym aspektem, dla którego warto ją obejrzeć.

Green Green polecam fanom komedii romantycznych. Cały serial jest dość krótki, dlatego można go obejrzeć stosunkowo szybko. W sam raz na kilka nudnych wieczorów. To wesołe anime posiadające unikalny humor na pewno wprowadzi Cię w dobry nastrój. Odradzić mogę jedynie osobom nieprzepadającym za głupotą, prymitywnym humorem czy nagością, od których Green Green nie stroni.