Rok 2015. Od wielkiej katastrofy na Antarktyce nazwanej później Second Impact, z powodu której zginęła połowa ziemskiej populacji, minęło 15 lat. Ludzkość mimo wielkich problemów zdołała w końcu wyjść na prostą, jednakże zostaje zaatakowana (konkretnie Tokyo III – nowo wybudowane miasto-twierdza) przez potężne istoty – Anioły (jap. "shitō"). Obronę ludzkości powierzono organizacji Nerv (z niem. nerw), która do roku 2010 nosiła nazwę Gehirn (z niem. mózg), i jej przywódcy komandorowi Gendō Ikariemu. Warto nadmienić, iż organizacja ta jest kontrolowana przez inną o nazwie Seele (z niem. dusza). W dzień ataku Anioła Sachiela do kwatery Nerv na wezwanie komandora Ikariego przybywa jego 15-letni syn Shinji, który ma zostać pilotem Evangeliona – potężnego biomechy przeznaczonego do walki z nieznanym wrogiem. Po chwilach wahania, spowodowanych niebezpieczeństwem ze strony Anioła jak i cierpieniem innego pilota, Shinji zgadza się zasiąść za sterami Eva Unit 01.

Zacznę od fabuły Neon Genesis Evangelion. Bez wątpienia jest ona trudna i skomplikowana, Jej główna oś została moim zdaniem maksymalnie, a przynajmniej bardzo szeroko rozwinięta. Wiele wątków tego anime nie zostaje dostatecznie wyjaśnionych (m.in. tajemniczy Projekt Dopełnienia Ludzkości). Cały czas trzyma widza w napięciu, wciąż dostarczając świeżych wrażeń. Ten dramatyzm czyni fabułę Neona niezwykle wciągającą i ciekawą. Bogaty jest on również w żydowską i chrześcijańską symbolikę. Pojawia się pojęcie Boga (nie jest jednak bliżej przedstawiony, przez co mnożą się kolejne teorie), Aniołów (wysłanników tegoż Boga), wspominane są rękopisy z Qumran, Lancea Logini tkwiąca w boku ukrzyżowanej postaci (jak się poźniej okazuje Lilith). Cała ta religijna otoczka dodaje temu anime smaku, klimatu i tajemniczości. Wspomnieć należy również o rozbudowanej naukowej terminologii używanej przez osoby pracujące w Nerv. Nadaje ona NGE charakter anime z gatunku mecha, jednakże nie można zakwalifikować go do tego tylko gatunku. W anime tym możemy ponadto doświadczyć sporej dawki dobrego humoru, dzięki któremu lepiej możemy przyjrzeć się bohaterom. Znacznie ubarwia on też Neona, dzięki czemu nie jest on monotonny.

Ponadto w fabułę wpleciono liczne introspekcje (introspekcją są także 2 finałowe odcinki). Główni bohaterowie zmagają się ze swoją własną psychiką, próbując dotrzeć do istoty własnej egzystencji. Umiejętnie wykonane introspekcje sprawiają, że widz próbuje zmierzyć się sam ze sobą oraz zrozumieć postawy reprezentowane przez postaci. Wracając do końcowych odcinków, to dla wielu fanów okazały się one dużym zawodem. Wątek został urwany, jednak ja uważam rozegrane na płaszczyźnie metafizycznej zakończenie za bardzo ciekawe i oryginalne. Można je różnie interpretować i zapewne każda z powstałych teorii jest możliwa do przyjęcia. Uważam, że mimo braku przybliżenia dokładnej istoty Planu Dopełnienia Ludzkości, anime nic nie traci na swojej wartości.

Może słówko o bohaterach. Zacznę od głównego bohatera, tj. Shinji Ikariego. Po śmierci matki został oddany przez ojca pod opiekę nauczycielowi. Mieszkał z nim przez 10 lat po czym przybył na wezwanie Gendō do Tokio III . Chłopak czuje się odrzucony przez ojca i całe społeczeństwo (wyalienowany). Pragnie uniknąć jakiegokolwiek bólu zamykając się we własnym świecie. Nie ma przyjaciół, a kolejne dni spędza na słuchaniu muzyki i podróżowaniu pociągiem, gdzie może zamknąć się ze swoimi problemami. Wspomnę też króciutko o Eva Unit 01, mianowicie pilota i maszynę łączy tajemnicza więź budząca się w najbardziej kryzysowych sytuacjach.

Innym pilotem Eva jest niebieskowłosa, Rei Ayanami. Przeszłość dziewczyny jest bardzo niejasna, ona sama zaś nie potrafi odnaleźć sensu swojego istnienia. Cechuje ją całkowita obojętność wobec otaczających ją ludzi i świata. Obojętna jest nawet wobec perpektywy śmierci jako pilot Evangeliona. Swoje chłodne usposobienie zmienia jedynie w obecności komandora Ikariego, któremu zdaje się bezgranicznie ufać i wydaje się być przy nim szczęśliwa.

Całkowitym przeciwieństwem Rei jest przybyła z Niemiec Asuka Langley Sōryū. Jest to pewna siebie, żywiołowa, wygadana osoba. Ma o sobie bardzo wysokie mniemanie, myśli o sobie narcystycznie. Jako pilotka Evangeliona jest gotowa zginąć w walce byle tylko nie zostać przez kogokolwiek uratowaną. Jednakże nawet Asuka cierpi z powodu bolesnej przeszłości. Przez nienawiść do chorej psychicznie matki pragnie na wszelkie możliwe sposoby udowodnić światu swoje istnienie. Pod koniec serii dziewczyna przechodzi poważny kryzys psychiczny. Nadmienić można, że jest obiektem westchnień nieśmiałego Shinjiego.

Asuka wraz z Shinjim zamieszkuje u pięknej, aczkolwiek nieokrzesanej Misato Katsuragi. Odpowiedzialna za strategię walki z Aniołami, Misato również zmaga się ze słabym stanem emocjonalnym. Powodem tego jest śmierć jej znienawidzonego ojca. Katsuragi postanowiła wstąpić do Nervu ażeby zemścić się na Aniołach za jego śmierć. Przy tej postaci pojawia się również wątek miłosny między nią a Ryōji Kajim. Mimo kilku wad, jak na przykład skłonność do alkoholu, Misato jest sympatyczną i troskliwą osobą, traktuje Shinjiego jak syna. Bardzo łatwo daje się ponieść emocjom przez co dochodzi między nią, a doktor Ritsuko Akagi do sprzeczek (obie panie są jednak dobrymi przyjaciółkami). Ritsuko jest wyraźnym przeciwieństwem Misato, tłumi wszelkie emocje podchodząc do każdego problemu analitycznie. Zna również, jako nieliczna, prawdziwe zamiary Gendō Ikariego. Podobnie jak inni bohaterowie, cierpi z powodu niestabilnego stanu psychicznego.

Ostatnim, o którym chcę wspomnieć jest komandor Gendō Ikari, przywódca organizacji Nerv i ojciec głównego bohatera. Sprawia wrażenie osoby bezwzględnej i pozbawionej uczuć. Często można spotkać go siedzącego za biurkiem, na jego twarzy maluje się zazwyczaj stoicki spokój, ale można też dostrzec troskę. Żyje pochłonięty ideą, dla której jest w stanie ponieść każdą ofiarę. Jego niejednoznaczna postawa może zniechęcać, bądź nawet obrzydzać, ale może także wzbudzać wobec niego sympatię.

Czas na kilka słów o stronie technicznej NGE. Kreska wyrazista, doskonale oddaje dynamizm. Błyskawiczna zmienność kadrów i iście rysunkowy styl ubarwiają psychologiczne rozważania bohaterów. Sam wygląd postaci sugeruje nam ich osobowość, posłużę się przykładem Rei i Asuki, a mianowicie niebieskie włosy chłodnej Rei świetnie kontrastują z rudymi Asuki, co podkreśla odmienność charakterów obu bohaterek. Nie można nie zauważyć też obcości Evangelionów i Aniołów, każdy z nich moim zdaniem jest oryginalny, nie powtarza się ten sam schemat. Należy jednak napomnieć, że anime zostało wyprodukowane w latach 1995-1996, więc poziom grafiki odbiega od dzisiejszego.

Muzyka świetnie wprowadza widza w odpowiedni nastrój. Uwypukla tajemniczość, wartkość akcji, humor. Każdy z utworów przewijających się przez Neona godny jest wysłuchania raz jeszcze. Chciałbym też zwrócić uwagę na wspaniałe moim zdaniem skomponowanie "Ody do radości" z akcją. Moim zdaniem jest to najwspanialszy przykład "współpracy" muzyki z fabułą, jakich w tym anime jest bez liku.

Walki również stoją na najwyższym poziomie, szybkie, dynamiczne, a mimo to przejrzyste. Nie przypominają beznadziejnych nawalanek. Nie można powiedzieć o ich schematyczności, każdą cechuje inteligencja obu walczących stron. Mimo, że sama prezentacja walk nie jest najważniejszym punktem NGE to i tak zostały świetnie opracowane. Od strony technicznej twórcom Neona należy się ukłon. Uważam, że jak na ówczesne możliwości wykonali świetną pracę.

Podsumowując Neon Genesis Evangelion jest trudnym anime. Wymagająca, skomplikowana fabuła, symbolika, kontrast postaci i ich zachowań, zajrzenie w głąb ludzkiej psychiki i mnogość interpretacji – to wszystko czyni NGE godnym obejrzenia. Prócz tego wszystkiego prezentuje wysoki poziom ze strony technicznej. Tych, którzy jeszcze po ten tytuł nie sięgnęli serdecznie zachęcam.